سونی هندی‌کم 4K خود را با بزرگنمایی 20 برابر معرفی کرد
کمپانی Ricoh دوربین 360 درجه جدید Theta S را در ایفا معرفی کرد
بررسی اسپیکر Z623 لاجیتک
اینتل تا سال ۲۰۱۹ حافظه‌ SSD با ظرفیت ۱۰۰ ترابایت روانه ...

چشم انداز فعالیت در زمینه فناوری بیومتریک

امروزه پیشرفت علم و فناوری چنان سرعت و شتاب فزاینده ای به خود گرفته است که دیگر به سادگی نمی توان بر زمان دقیق پایان یک عصر و آغاز یک دوره جدید اتفاق نظر داشت. پدیده های جدید پی در پی در حال ظهورند و هر یک به شدت بر ساختارهای فرهنگی، اجتماعی، جغرافیایی و سیاسی زندگی انسان ها تاثیر می گذارند و به علت گستردگی این تاثیر و عمق نفوذ آن و تفاوت کشورهای مختلف در میزان توجه و اهتمام به هر مورد، شکاف میان کشورهای فقیر و غنی از هر لحاظ از جمله علمی، صنعتی و اقتصادی روز به روز در حال افزایش است.

از جمله این پدیده ها می توان فناوری بیومتریک را نام برد که اگرچه از تخصص هایی سود می جوید که هر یک از آنها سابقه ی دیرینه در علم و صنعت دارند ولی دارای تعاریف، مفاهیم و کاربست های نو و جدیدی است. پیش بینی ها از رشد هزار درصدی کاربرد این فناوری در آینده نزدیک حکایت دارد. همچنین طبق برآوردهای اقتصادی درآمد بازار فناوری بیومتریک در چند سال گذشته به طور چشم گیری رشد کرده که نوید بخش رونق و همه گیری استفاده از انواع این فناوری در کاربردهای گوناگون می باشد.

اگر دنیای فناوری بتواند به وعده‌های خود در زمینه بیومتریک عمل کند، که همیشه با کمی دیر و زود چنین بوده است؛ دنیای آینده بسیار با آنچه اکنون می‌شناسیم، متفاوت خواهد بود. زیرا با ارزان شدن روز به روز تجهیزات و پردازش‌های مورد نیاز تشخیص هویت بیومتریک، این سیستم‌ها به سادگی در تمام وسایلی که به صورت روزمره با آن‌ها سروکار داریم نفوذ خواهند کرد.

با همه اینها در بحث توسعه ی کاربری این فناوری مسایلی وجود دارد که در جای خود چالش برانگیز و در خور تأمل است. میزان تطبیق این فناوری با زیرساخت ها و سامانه های فناوری اطلاعات (شبکه، کارت هوشمند، سامانه های مدیریت سازمانی و...) نگرانی های مربوط به سامانه های امنیتی و چالش ها و تبعات اجتماعی و حقوقی از جمله مهمترین مسایلی است که می بایست از سوی کاربران، مجریان و برنامه ریزان این حوزه مورد اهتمام و توجه ویژه قرار گیرد.

باید توجه کرد که در حوزه ی هویت سنجی همواره یک مصالحه بین افزایش امنیت و تحدید حریم خصوصی و آزادی های فردی وجود دارد. طراحی و اجرای صحیح برنامه های کسب آمادگی پذیرش یک فناوری جدید و فرهنگ سازی کاربرد آن قبل از اجرای پروژه ها و نیز برنامه های حین کاربرد از جمله موارد ضروری جهت از بین بردن این تصور به شمار می رود.

در همین راستا مدیران و برنامه ریزان دولتی، سازمان های مرتبط و همچنین کاربران عمده این فناوری باید به سؤالاتی از این دست بطور شفاف پاسخ دهند که جهت اجرای بهینه ی برنامه های مبتنی بر فناوری بیومتریک شایسته تأمل و ارزیابی هستند:

بهترین سامانه ی بیومتریکی برای یک کاربرد خاص چگونه باید انتخاب شود؟

چه روشی برای پیاده سازی این فناوری با توجه به نیازها و امکانات موجود مناسب می باشد؟

و چه نوع طراحی مطلوب سامانه ی موردنظر (بانک اطلاعاتی داده ها، نحوه ی دریافت و ذخیره سازی اطلاعات، نوع تبادل اطلاعات در سامانه، وضعیت امنیت اطلاعات، نحوه شناسایی و...) است؟

نگرانی اصلی کاربست فناوری بیومتریک در حوزه حریم خصوصی افراد چیست؟

چه بیومتریک هایی نیاز به حفاظت بیشتری در برابر تعرض به حریم خصوصی افراد دارد؟

احتمال استفاده غیر مجاز از چه بیومتریک هایی بیشتر است؟

چه حفاظت هایی باید برای اطمینان از عدم استفاده غیرمجاز از بیومتریک ها بکار رود؟

پاسخگویی به این قبیل سؤالات باعث اطمینان یافتن از طراحی و کاربست سامانه ها بدون اینکه تهدیدی برای اطلاعات شخصی افراد محسوب شوند، می گردد. مجموعه ی موارد مذکور موفقیت و مقبولیت عمومی پروژه هایی از این دست را مستلزم تحلیل و کاوش جدی متخصصان و دست اندرکاران امروزه اندیشی کارشناسان و خبرگان علوم اجتماعی می نماید. تجربه ای که از مرور برنامه های دیگر کشورها بدست آمده نشان می دهد که تنها بینش صحیح و بهره گیری از نگاهی کل نگر و بررسی به هنگام و همه جانبه موضوع پیش از تجهیز و بکارگیری سیستم های بیومتریکی، تضمین کننده ی کارایی و اثربخشی مناسب این فناوری در جهت برآوردن نیازها و انتظارات موجود، در مقایسه یا دیگر فناوری ها خواهد بود.