سونی هندی‌کم 4K خود را با بزرگنمایی 20 برابر معرفی کرد
کمپانی Ricoh دوربین 360 درجه جدید Theta S را در ایفا معرفی کرد
بررسی اسپیکر Z623 لاجیتک
اینتل تا سال ۲۰۱۹ حافظه‌ SSD با ظرفیت ۱۰۰ ترابایت روانه ...

اسکن عنبیه

عنبیه در حقیقت یک عضله، میان عدسی چشم و پوسته چشم است که از حدود 266 طرح پیچیده مانند چین، نوار و کمان تشکیل شده و آن را به یک عامل شناسایی یکتا و ایده‏ال برای هر شخص تبدیل می‏کند. عنبیه قسمت رنگی چشم است که ترکیبی است از نوعی ماهیچه به شکل دایره با یکسری خطوط شعاعی، لایه ای یا توری مانند که در پیش از تولد انسان شکل گرفته است و تا زمان مرگ تقریبا هیچ تغییری نمی کند. این ماهیچه شامل یکسری کارکترها مانند: خطوط، حلقه‌ها، حفره‌ها، شیارها، تارها، لکه‌ها و... است که قابل تفکیک می باشند. می توان گفت که عنبیه چشم همه افراد با یکدیگر متفاوت است. عنبیه هر چشم منحصر به فرد است. هیچ دو عنبیه یکسان نیست حتی در بین دوقلوهای همسان و یا بین عنبیه سمت چپ و راست یک انسان. الگوهای تصادفی عنبیه معادله پیچیده "بارکد بشر" هستند.

 

عنبيه حاوى اطلاعات بيشترى نسبت به اثر انگشت است و در نتيجه امنيت بيشترى را تأمين مى‏ کند. وسايل بررسى عنبيه چشم بدون تماس با چشم مى ‏توانند در کمتر از چند ثانيه ، پايگاه داده‏اى بزرگ خود را جست‏جو نمايند.

اندازه سوراخ عنبیه که به شدت نور بستگی دارد در تشخیص هویت از روی آن نقش مهمی دارد. از این گذشته، شدت نور باید به اندازه‏ای باشد تا حس‏گر بتواند همه جزئیات عنبیه را با دقت کافی دریافت کند.
سیستم دریافت کننده اطلاعات (یا همان حس‏گر) از یک دوربین CCD که بدون هیچ مزاحمتی از یک فاصله 10 تا 50 سانتی‏متری از چشم عکس‏های سیاه و سفید می‏گیرد تشکیل می‏شود. یک لامپ مادون قرمز هم چشمه نور است تا عکاسی به نور محیط وابسته نباشد. سیستم دریافت کننده اطلاعات برای تحلیل تصویر، یک شبکه روی آن می‏ گذارد. این شبکه، مرکز عنبیه را مشخص کرده و حاشیه‏ های آن را به دست می‏ آورد. یک الگوریتم، طرح‏ های تاریک و روشن عنبیه را به داده‏ های دیجیتال تبدیل می‏ کند. سپس همین مشخصات دیجیتال در بانک اطلاعاتی ثبت شده یا مورد جستجو قرار می‏ گیرند. پیش از جستجو باید فاصله Hamming مشخص باشد. فاصله Hamming می‏گوید که دو عدد دودویی در چند بیت با هم تفاوت دارند و هر چه فاصله Hamming کمتر باشد دو عدد ما به هم نزدیک‏ ترند.

فرایند پردازش بدین شکل است که ابتدا مکان و اندازه مردمک در تصویر مشخص شده و سپس با به دست آوردن مکان و اندازه عنبیه، کلیه تصویر عنبیه که در میان این دو دایره قرار دارد به شکل مستطیلی با ابعاد معین تبدیل می شود، این تکنیک باعث می شود تا با کوچک یا بزرگ شدن مردمک تصویر مستطیل شکل تقریبا ثابت بماند تا در انجام فرآیندهای بعدی مشکلی نباشد. تصویر موجود در مستطیلی با ابعاد معین دارای مشخصه های قابل تبدیل به کدهای باینری است، در این تبدیل ها روش های مختلفی وجود دارد که هر یک مزایا و معایب خود را دارند. پس از بدست آوردن الگوی باینری، با استفاده از بدست آوردن فاصله همینگ بین الگوی موجود با الگوی بدست آمده می توان نتیجه تطبیق را بدست آورد. در روش های دیگری مانند نمونه یابی در مکان های مشخص با برداشت چند نمونه از قسمتی از تصویر عنبیه که مشخصات قابل توجهی دارد، در زمان تشخیص با استفاده از نمونه های ذخیره شده و مکان یابی نمونه ها، عنبیه افراد قابل تشخیص است. این سیستم دارای قابلیت خوبی در تشخیص افراد است بدین دلیل که عنبیه هم منحصر بفرد است و هم در برابر گذشت زمان مقاوم، ولی متاسفانه حجم الگوها در این روش بسیار بالا است، این تکنولوژی بسیار گران است، کاربر پسند نیست و بدلیل اینکه در حین نمونه برداری لازم است که چشم کاملا بی حرکت باشد لذا الگو برداری ممکن است دقیق نباشد. اما در آزمایشات  مجموعه ای از 624 عکس منجر به قبول اشتباه در 0.005 درصد بود. بنابراین، تشخیص عنبیه نشان داده شده است به تکنولوژی قابل اعتماد و صحیح بیومتریک است