سونی هندی‌کم 4K خود را با بزرگنمایی 20 برابر معرفی کرد
کمپانی Ricoh دوربین 360 درجه جدید Theta S را در ایفا معرفی کرد
بررسی اسپیکر Z623 لاجیتک
اینتل تا سال ۲۰۱۹ حافظه‌ SSD با ظرفیت ۱۰۰ ترابایت روانه ...

آینده فناوری بیومتریک

امروزه پیشرفت علم و فناوری چنان سرعت و شتاب فزاینده ای به خود گرفته است که دیگر به سادگی نمی توان بر زمان دقیق پایان یک عصر و آغاز یک دوره جدید اتفاق نظر داشت. پدیده های جدید پی در پی در حال ظهورند و هر یک به شدت بر ساختارهای فرهنگی، اجتماعی، جغرافیایی و سیاسی زندگی انسان ها تاثیر می گذارند و به علت گستردگی این تاثیر و عمق نفوذ آن و تفاوت کشورهای مختلف در میزان توجه و اهتمام به هر مورد، شکاف میان کشورهای فقیر و غنی از هر لحاظ از جمله علمی، صنعتی و اقتصادی روز به روز در حال افزایش است.


از جمله این پدیده ها می توان فناوری بیومتریک را نام برد که اگرچه از تخصص هایی سود می جوید که هر یک از آنها سابقه ی دیرینه در علم و صنعت دارند ولی دارای تعاریف، مفاهیم و کاربست های نو و جدیدی است. این فناوری که در واقع روش های تعیین یا تایید هویت افراد به صورت خودکار، طبق شناسه های فیزیولوژیکی یا رفتاری است در سال های گذشته، بیشتر در فیلم های سینمایی به عنوان یک فناوری پیشرفته علمی-تخیلی نمود داشته است و در عین حال در تعدادی از مراکز حساس که نیازمند به ضریب امنیتی بالایی بوده اند نیز بکار گرفته شده است. پیچیدگی سخت افزاری و نرم افزاری سامانه‌ هاT هزینه های ساخت و راه اندازی گزافی را به مجریان چنین طرحهایی تحمیل می کرده است.

اگر دنیای فناوری بتواند به وعده‌های خود در زمینه بیومتریک عمل کند، که همیشه با کمی دیر و زود چنین بوده است؛ دنیای آینده بسیار با آنچه اکنون می‌شناسیم، متفاوت خواهد بود. زیرا با ارزان شدن روز به روز تجهیزات و پردازش‌های مورد نیاز تشخیص هویت بیومتریک، این سیستم‌ها به سادگی در تمام وسایلی که به صورت روزمره با آن‌ها سروکار داریم نفوذ خواهند کرد. درهای ورودی که چهره یا صدای شما را می‌شناسد، بدون نیاز به کلید در برابر شما باز می‌شوند، سیستم خودکار بانکی که بدون نیاز به کارت و شماره حساب، تنها در اثر تماس دست شما با سنسور، تراکنش‌های مالی را امكان‌پذير مي‌كنند، خودرویی که با  تخمین سن راننده جوان از روی تصویر چهره متوقف شده و از بروز حادثه جلوگیری مي‌كند؛ همه نمونه‌هایی باورپذیر و حتی تاحدی در دسترس هستند. اما مهم‌ترین چالش در راه همه‌گیر شدن این تجهیزات شاید گسترش مرزهای فناوری بیومتریک در عرصه‌های جدید نباشد. به نظر می‌رسد، تلاش‌ها حداقل در آینده نزدیک باید روی افزایش دقت این تجهیزات و به ویژه کاهش نرخ خطای تشخیص مثبت اشتباه (False Positive) متمرکز شوند.

اینجا است که شاید سخن آرتور سی. کلارک فقید را به خاطر بیاورید: «هر فناوري به حد کافی پیشرفته، از جادو قابل تشخیص نخواهد بود.» و به جادوهایی نظیر داستان‌های چهل دزد بغداد بیاندیشید که در مخفی‌گاه دزدان تنها با شنیدن کلمات «باز کن سسامی» گشوده می‌شد. جادویی که اکنون به یک فناوری معمول تبدیل شده است.